Zuid-Afrika @mkvssr (428x640)Toen ik zo’n 6 jaar geleden voor het eerst Kaapstad ontdekte, ontmoette ik Vicky. Een vrouw uit Khayelitsha, één van de grootste townships daar. Mama van 5 kinderen en “I consider my husband as number 6 because he can’t take care of himself“. Een goed hart, vriendelijk en een lachebek. Ondernemend vooral. Op een paar jaar tijd had ze haar shack, een woning met golfplaten en hout, verbouwd tot een B&B met 6 kamers. Haar doel? Een beter leven leiden.

Op het moment van ons bezoek konden we niet bij haar logeren, het was niet gepland, maar in mijn hoofd maakte ik een mentale notitie om dat ooit wel te doen. Toen we in februari dit jaar onze tickets voor onze reis in december boekten, stond het in de sterren geschreven dat we op z’n minst één nacht bij Vicky gingen slapen. In afwachting daarvan vroeg ik me af of ze de capaciteit ondertussen al had verdubbeld. Blijven gaan, zo was ze.

Vanmiddag hoorde ik dat we haar niet zullen zien.

Een tijdje geleden is Vicky vermoord.
Uit jaloezie.

Vicky groeide op zonder veel kansen, dus creëerde ze die maar zelf. Met succes. En daar is ze voor gestraft.

Een gesprek van dertig minuten, meer had ze niet nodig om een plekje in mijn hart te veroveren.
Slaapwel Vicky,